Fragment workbooka

„Po dwudziestu latach pracy nadal nie mam odpowiedzi na wszystkie pytania. Ale przez ten czas wysłuchałam historii tak wielu młodych osób, że zaczęłam dostrzegać w nich pewne wzorce. Wszyscy doświadczacie stresu. Każdy z Was zmaga się ze światem zewnętrznym, który potrafi przytłaczać, wymagać, atakować, męczyć i ograniczać. Każdy ma też swój wewnętrzny krajobraz – świat myśli i uczuć, który nazywam wewnętrznym domem.

Często nie macie wpływu na to, co dzieje się na zewnątrz. Nie zmienicie systemu edukacji w Polsce, przynajmniej nie od razu. Nie rozwiążecie kryzysów w rodzinie, nie uleczycie poważnej choroby bliskiej osoby, nie zmusicie kogoś, by odwzajemnił Wasze uczucia, ani nie zatrzymacie w pojedynkę toczących się wojen.

Ale jest coś, na co wpływ macie zawsze – Wasz wewnętrzny świat. Bardzo chcę Wam pomóc rozwijać umiejętność wpływania na niego.(...)

Wasz dom. Jeśli ten dom jest miejscem, którego nie lubicie – brzydkim, pełnym toksycznych oparów, zagraconym śmieciami – trudno będzie Wam się w nim dobrze czuć. Nie zaprosicie do niego przyjaciół. Niełatwo będzie się w nim uczyć, odpoczywać, rozwijać czy myśleć pozytywnie o przyszłości. Życie w takim miejscu przytłacza i odbiera energię.

Ten dom można jednak zmienić. To wymaga działania: trzeba wywietrzyć pokoje, posprzątać, przemalować wnętrze, powiększyć okna, by wpuścić więcej światła. Może nawet zburzyć jakąś ścianę, by zyskać przestrzeń, otworzyć drzwi i urządzić wszystko po swojemu. To duży wysiłek, ale warto go podjąć.

W rzeczywistości chodzi o pracę z własnymi myślami, przekonaniami, uczuciami i własną historią. Jeśli macie naście lat, Wasz dom może jeszcze nie być w pełni zbudowany. Poznanie siebie, próbowanie nowych rzeczy i odnajdywanie się w różnych sytuacjach pomaga stworzyć dom solidny, wygodny, zdrowy i piękny.

W tym domu będziecie mieszkać do końca życia. Dajcie sobie szansę, żeby było ono dobre – budujcie je z uwagą, świadomością, czułością i życzliwością. Jaki jest Wasz wewnętrzny dom? Spróbujcie go opisać."